X
تبلیغات
مجتمع فنی
رایتل

یک شعر قدیمیم در مورد بهار

دوشنبه 26 اسفند 1392

چون فصل بهار آید                سالی به مدار آید
با نو شدن هر سال                  دنیا سر کار آید
برف از سر هر کوهی           چون رود به جار آید
از غنچه گلی روید                   وز بوته خیار آید
سبزی به عمل آید                 هم باغ به بار آید
از طبع بگویم من                    مرطوبی حار آید
آواز ز بلبل با                       همخوانی سار آید
از بس که سما غرّد              ابر است که زار آید
بینی که چهار عنصر                  نیکو به دیار آید

یکی از اشعارم در مورد امام حسین (ع)

چهارشنبه 22 آبان 1392


تمام عالم اکوان                              بر آن حضرت بود گریان

سپهر آنچه ما فیها                             زمین و آنچه بُد در آن

ببین خورشید و بین سوزش       که از سوزش شد او سوزان

نگر چون آسمان نالد                          که از ابرش دهد باران

زمین را بین ز هر چشمه                چه اشکی را دهد جریان

گهی لرزد به زلزالی                         گه از دل آتشی افشان

چو هر گاهی کشد آهی                به آهش بین شود طوفان

گهی صبرش به سر آید                        به سیلابی کند ریزان

تلاطم را به دریا بین                             ببین امواج بی پایان

جمادات و گیاهان را                            نظر بنداز و بین حیوان

ببین غرّیدن شیر و                             نگر جغدی که در ویران

گیاهان بین که میخشکد              عقیق و سرخی خون سان

ز انس و جن محرم را                                عزا گیرند عزاداران

به تحت آن کساء و هم                       بر عرش حضرت رحمان

نبی با اهل بیت خود                             خدا با هر ملک نالان

به ضجّ و عجّ بی پایان                         حسین گویان زنند افغان


(محمد حسین مشمول)

یه شعر که تو آموزشی گفتم

جمعه 10 آبان 1392

حتما خبر دارید که رفتم خدمت سربازی الان هم یه مرخصی 2 روزه گرفتم ... خب غرض از مزاحمت شعریه که تو پادگان گفتم و خواستم براتون بذارم.



تصمیم گرفتم که شوم آماده                   بروم خدمت، گردم آزاده 

گام اول پس از پست دفترچه          برگ سبز آمد و سفیدی ساده

اول که به آموزشی رفتم                         به کنار شیراز شهر آباده 

هفته اول که جرواجر                            همره طهماسبی فرمانده 

دوری ز خانواده و از آن بدتر                دور و بر همه نر دریغ از ماده

اما وللش باکی نیست                       این هم گذراست امید آینده


بای بای تا مرخصی بعدی

نقاشی سایه روشن 3

پنج‌شنبه 18 مهر 1392

رسم1

چهارشنبه 27 شهریور 1392

رسم1

یکی از علایقم کشیدن رسم های ریاضیه. این اسکن شده ی یکی از رسم هامه.

بریده مجله به تاریخ 1376

یکشنبه 27 مرداد 1392

شعرم در مورد امام علی (ع) - به مناسبت این شب ها

یکشنبه 6 مرداد 1392


باب علم مصطفی، آنکه سر است از خدا                آن امام بی خطا، عالی و اعلی علی


او امیر مومنان، سرور و آقایمان                            پادشاه انس و جان، بر همه مولا علی


دست حق اندر زمین، شافعی در روز دین                 بر پیمبر جانشین، آیت عظمی علی


او که شیر کردگار، آن قویّ با وقار                            صاحب او بر ذوالفقار، لا فتی الّا علی


بوده اعلی در مقام، بافصاحت در کلام                     بر خدا او بوده نام، کلمه ی علیا علی


با جلال و با جمال، غیر راهش در ضلال                         بوده در اوج کمال، یکّه و یکتا علی


دان که آمد در خبر، او به سیف و با سپر                           با پیمبر در ظفر، قاتل اعدا علی


ای محب با گناه، توبه کن در هر صباح                       رو تو بر آن پیشگاه، پیشگاه ما علی

                                                                                         محمد حسین مشمول

پ.ن



من و در دعا های شب های قدرتون فراموش نکنید

نقاشی سایه روشن 2

یکشنبه 30 تیر 1392

روز قیامت

شنبه 29 تیر 1392


روز قیامت که بگفتا اله                            روز حسابی ز ثواب و گناه


زود ببیند بشر این روز سخت             عاقبت از خوب و بدی را ز بخت


روشنی چشم کن اندر زمین                     خلقت و آیات خدا را ببین


آمدن گل ز دل خاک پاک                     دانه ز رمّان و به خوشی ز تاک


چرخش افلاک و زمین آسمان               خلقت حیوان و اناسیّ و جان

 

این همه آیات که بیننده ای                     خلق خداوند بصیر و سمیع

  

عاقبت زندگیت ای بشر                         روز حسابی بود از خیر و شر


روز حساب عمل ما خلق                         قاضی آن روز بود عدل حق


هر آنکه در محکمه محکوم شد                    جدا ز طوبی و ز زقّوم شد


جای همو در درکات جحیم                       آتش و نار است و عذاب الیم


آنکه به نیکو شده او ممتحن                            منزل او جنت دون زمن


به غرفه های نعمت است و به باغ                 درخشش نور بود از چراغ


به بوی عطر از گل و نهر از لبن                       چیدن اثمار شجر بر چمن

 

به شب ز قبر و روز آن قیامت               کن یا علی این بنده ات شفاعت

                                                                محمد حسین مشمول

عالم و روباه

جمعه 28 تیر 1392


روبهی شد جایع و سوی طعام                       رفت بیت عالمی دارای نام


مرغ خوش لحمیّ و زیبا پر بدید                      او به آنی روی آن مرغک پرید


دید عالم روبه و گفتش چنین                        بار دیگر بینمت خود هم ببین

 

همچو مرغی را که خوردی در میان      می خورم لحمت که باشد نوش جان


روبهک خندید و گفتا این کلام                      لحم من در دینتان باشد حرام


گفت عالم از چه رویی عالمم                         تا نباشد روبه من چون غنم


کیسه ای آورد و رختی تن نمود                روبهک در کیس و رخسارش کبود


عالم و روبه به دشتی بی کران                   دون جامی از شراب و لقمه نان


فرط جوع عالم اینجا ذو ثمر                             لحم روبه از برایش چون بقر


عالم آن روبه گرفت و نوش جان                       روبهک حیران ز عالم هایمان


                                                                    محمد حسین مشمول


البته داستانی که در این شعر به آن پرداخته ام توسط چند شاعر دیگر نیز به نظم در آمده .

نقاشی سایه روشن 1

جمعه 28 تیر 1392

جوابیه شعر حافظ

پنج‌شنبه 27 تیر 1392


چو با مژگان خود کردم هزاران رخنه در دینت         به خود گفتم زنم تیغت چو بنشینم به بالینت


چو این گفتی که از چشمم هزاران درد بر چینی           به دردم من دعا کردم در امّیدم به آمینت


خطابی چون مرا کردی الا ای همنشین دل             سپس گفتی که از یادت برفت آن یار دیرینت


بگویم من ز بس یاران بود بسیار و من یک تن  فراموشم شوی زان پس که من بودم به ماشینت


به من گفتی نشد یک دم که بی یادم تو بنشینی          بریزم آب پاکی را نبد یک دم شوم یادت


بگفتی این جهان پیر است و بنیادی ندارد آن          بگویم من که در عمرت نگفتی حق مگر اینت


چو از دنیا و نیرنگش به خود گفتی من این گویم         که با نیرنگ اگر باشی بماند جان شیرینت


ز تاب آتش دوری چو گفتی در عرق غرقی           بگویم من که می‌آیم، تو هم بگذار عرق چینت


مرا گفتی بیایم تا تو هم از آن عرق چینی               بیایم گویم اما تو به خرج افتی چو دوشینت


هزاران بار اگر گویی فدایت این جهان باشد                  دگر مفتی نیایم من چو آن ایام پیشینت


نگو سلطانی عالم طفیل عشق من باشد         که من بیزار از این عشق و پیامک‌های گلچینت


چو گفتی غیر من کس را نشاید دوست بگزینی    دهم قولی چو من بینم ز پس تمکین و تأمینت


و اما تو دگر یاری به جای من چو بگزینی                  به اجرا مهر من بینیّ و من خوانم ز یاسینت


بیا و این سراج ادفأ که بلبل زد صباح الخیر                   و گفت افتاد آخر شوی به این دامان تورینت


بیا و ساقیا بنگر چه غوغایی کند در سر                  خیال این چنین خوابی به دخترهای ترشینت


نخواه اینک که از بستر شب رحلت روی یک سر  به سوی حور عین آن شب تو با این شعر شیرینت


در این نامه به ثبت افتاد حدیث آرزومندی                   به دخترهای این دوران که بنمودند تحسینت

                                                                                  محمد حسین مشمول


شعری از حافظ که جوابیه به آن داده شده را در ادامه بخوانید...

  


برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

سلام

پنج‌شنبه 27 تیر 1392


یکی از ترس هایی که قبلا داشتم و نمیدونم چرا الان برطرف شده، انتشار آثار خودمه در این دنیای مجازی که حق کپی رایت در اون مثل رعایت حق تقدمی میمونه که وانت نیسان آبی رعایت میکنه.


تا به حال یکی از کتاب هام و تحت عنوان "هیئت و گاهشماری" تو یک نویس گذاشتم و یکی از شعرام و هم تو چند جا منتشر کردم، اما بالاخره تصمیم خودم و گرفتم تا با ایجاد این صفحه تا جایی که بشه این آثار و اشعار منتشر بشه.


در آخر هم باید بگم که نوشته هایی که در اینجا منتشر میکنم حتی با ذکر منبع هم راضی به کپی شدنشون نیستم.


با تشکر محمد حسین مشمول